امام حسینم، آقای من، طبق معمول خیلی ها دارند به پا بوسی تو می آیند و دوباره

من مانده ام. چقدر دوست دارم که با  پیاده روی به دیدارت بیایم

باید به پای دل رفت نه به پای جسم

پیاده روی برای دیدارت یک راهپیمایی نیست.من تشنه معرفت تو هستم.آری،هر

کس عشقی دارد و عاشقی مال جوانی است

برای همین است که گفته اند:همه اصحاب امام زمان (عج)جوان هستند و فرد پیر

در آن ها نیست مگر به اندازه نمک در طعام

این احساس  وظیفه  در مقابل  دستگاه  اهل بیت من راهم وادار به رفتن می کند

عزاداری های مافقط محبتی نیست بلکه عزاداری هایی مودتی است یعنی علاوه

بردوست داشتنت مردم از تو نیز پیروی می کنند

حالابه خوبی عمق حرکتت را می فهمم ومی فهمم چرا قیام کردی و خانواده ات

را جلوی  تیر فرستادی کاری  که هیچ کس در تاریخ  نکرد. آقای من، می دانم

یکی ازنشانه های مومن پیاده روی کردن است و چه خوب که این پیاده روی به

قصد زیارت تو باشد

می دانم  که ما شیعیان  زمینه  ساز ظهور هستیم. می دانم  که هنگام پیاده روی

هوای زائرانت را داری و امام زمان نیز آن جا حضور دارد پس این پیاده روی

را هم نصیب من کن. چقدر انتظار بکشم تا در تلاطم شش گوشه تو خود رارها

ببینم یعنی من را لایق چند کیلومتر پیاده روی برای زیارتت نمی دانی؟

ما  منتظر ظهور امام زمان (عج) هستیم همان طور که  بعد از 1400 سال از

شهادتت هنوزبهترین عزاداری ها را برای توانجام می دهیم تا همه بدانند لبیک

یا امام حسین (ع) یعنی همان لبیک یا امام زمان عج

اربعین آمد و اشکم ز بصر می آید

گوییا زینب محزون ز سفر می آید

باز در کرب و بلا شیون و شینی برپاست

کز اسیران ره شام خبر می آید . . .