الهی 

ای دور از نظر و ای  نیکو حضر و ای  نیکوکار نیک منظر..ای دلیل هر

برگشته و ای راهنمای هر سرگشته

ای چاره  ساز هر بیچاره  و ای آرنده  هر اواره..ای جامع هرپراکنده وای

   رافع هرافتاده 

                  دست ما گیر ای بخشنده بخشاینده

الهی 

     یاد تو در میان دل و زبان است و مهر تو در میان سر و جان

الهی 

   آنچه ما خود کشتیم به بر میار و آنچه تو کشتی آفت ما از آن بازدار

الهی 

                             از غافلانیم.. نه از کافرانیم

          نگهدار تا پریشان نشویم و در راه آر تا سرگردان نشویم

الهی

  تو بر رحمت خودی و ما بر حاجت خویش

                               توانگری و ما درویش

یک حرف . ..

اگرتو برفکنی در میان شهر نقاب...هزار مومن مخلص درافکنی به عقاب

درون ما ز تو یک دم نمی​شود خالی....کنون که شهر گرفتی روا مدار خراب

تو را حکایت ما مختصر به گوش آید...که حال تشنه نمی​دانی ای گل سیراب

الهی 

زندگی همه با یاد تو...شادی همه با یافت تو...و جان آنست که درآن شناخت تو

است...موجود نفسهای  جوانمردانی...حاضر دلهای  ذکر کنندگانی...از نزدیک

نشانت می دهند  و برتر از آنی...از دور می پندارند  و  نزدیک تر از جانی...

ندانم که در جانی یا خود جانی...آنی که خود گفتی  و چنانکه  خود گفتی آنی...

الهی 

     تا با تو آشنا شدم ،از خلایق جدا شدم...در جهان شیدا شدم 

       نهان بودم ،پیدا شدم

کریما 

     هر که را خواهی که بر افتد ، اورا رها کنی تا با دوستان تو در افتد

الهی 

   مران کسی را که خود خواندی

                     ظاهر مکن جرمی را که پوشاندی

                                             کریما!میان ما و تو داور تویی 

             آن کن که سزاوار آنی نه آنچنان که سزاوار ماست

الهی 

     مرکب وا ایستاد و عمرم بفرسود 

                       همراهان برفتند و این بیچاره را جز حیرت نیفزود

الهی 

   اگر خامم پخته ام کن

                    و اگر پخته ام سوخته ام کن