با رفتنت ای زهرا ، از خانه صفا رفته
زینب به حسین گوید، مادر به کجا رفته
این خانه پس از زهرا گردیده عزا خانه
زهرای مرا کشتند تنها و غریبانه
با آنکه نمی گفتی در کوچه چه ها رخ داد
اما به سوال من رخسار تو پاسخ داد
فرا رسیدن ایام فاطمیه و شهادت حضرت زهرا سلام الله عليها
تسليت وتعزیت باد.
🌸💫🌸 روابط بین نامحرم
**************************
در رابطه با روابط دختروپسریا بالعکس زن با مرد دردین اسلام توصیه و تاکید
بسیاری برآن شده است که نباید نادیده گرفت وهمچنین حد و حدود و احترام
دو طرف است کسانی که حریم و حدود را رعایت میکنند همیشه مورد
احترام دیگران بوده و هستند و هیچکس به خود اجازه نمیدهد به حریم
شخصی آنها تجاوز کند همیشه آرامش خیال دارند و «عزت نفس» آنها
خدشه دار نیست. اسلام هیچوقت برای زن و مرد محدودیت قائل نیست مگر
اینکه به ضرر طرفین باشند.حتی صحبت کردن مرد یا زن نامحرم اگر با قصد
لذت و شهوت نباشد. مانعی ندارد چرا که اسلام میداند بعضی از این
روابط به خواهشهای نفسانی منجر میشود. همان خواهشهایی که امام علی (ع)
میفرماید: «شهوتها و خواهشهای نفسانی زهرهای کشنده اند.» روابط دختر و
پسر به اقتضای غرایز خدادادی، و تمایلات جنسی آثاری به دنبال دارد تمام
دستورات دین آسمانی ما حکمتی دارند، و پشت هرحکم اندیشهای خوابیده که
هنوز به درک ما نیامده و باید سالها تحقیق و پژوهش کرد تا به آن نتایج
برسیم. یکی از این احکام، حکم محرمیت یا عدم محرمیت است. محرمیت
نوعی حکم اعتباری است البته مبتنی بر مصلحتهایی که در بطن این حکم
نهفته است. محرمیت میان انسانها نیز براساس ویژگیهای آدمیان و خاستگاه
فطری ایشان ازجانب خداوند متعال قرارداده شده است.پس بیایم درارتباطاتمان
کمی دقت کنیم و مواظب روابطمان باشیم که نداشتن عفت و حیاو حجاب
به مانند روشن کردن هیزم برای آتش جهنم است متاسفانه روابط ناصحیح
بین مرد و زن منجر به مفاسد و گناه میشود پس باید در روابط با نامحرم
دقت کرد باید عاقلانه و عزتمند باشد از شوخیهای بیجا و بی منطق پرهیز
کرد وقتی حیا از بین برود ایمان و انسانیت از بین میرود چون حیا پوششی
برای ایمان است آن وقت هر چه حیوان درونی ات, شیطان درونی ات
می گوید انجام می دهی . حتی در محیط بیرون باید حفظ حجاب رعایت
شود چون حجاب حفاظت از زیبایست ، تاج بندگیست ، زرهیست در برابر
چشمهای مریض خواهرم خود را ارزان مفروش ارزش تو بالاست کسی که
لایقت باشد خودش تو را پیدا خواهد کرد . در پایان ما ضمن ارج نهادن به
شناختهای عقلانی، به عجز و ناتوانی و محدودیتهای ادراکات عقلانی اعتراف
میکنیم.لذا با باور به خداوند حکیم و عالم و قادر مطلق که فیاض علی الاطلاق
است در مییابیم که تمام دستورات الهی حتما دارای حکمتی است گرچه ما پی
به اسرار و حکمتهای آن نبریم.
